Global Routing Environment   

Firma Cadence Design System zaprezentowała w maju 2007 nowy, rewolucyjny autorouter drugiej generacji. Poprzednie algorytmy autoroutingu pracowały sekwencyjnie projektując jedno połączenie po drugim, kiedy rezultat nie był zadowalający, autorouter zmieniał strategie i próbował kolejnego wariantu. Metody używane we wcześniejszych autoroutera były i nadal są wystarczające do większości zastosowań, nie dotyczy to jednak bardzo skomplikowanych obwodów drukowanych zawierających dużo elementów wielowyprowadzeniowych połączonych dodatkowo magistralami zawierającymi dużą ilość sygnałów składowych.

Zagadnienie automatycznego routingu typu chip-to-chip wymaga zaawansowanej technologii.

Nowa metoda autoroutingu pozwala na rozpoczęcie projektowania połączeń już na etapie układania elementów. Pozwala to na takie zaprojektowanie ułożenia elementów aby późniejszy routing w ogóle był możliwy. W tym celu stosuje się wczesne planowanie routingu polegające na połączeniu elementów wirtualnymi wiązkami połączeń tzn. „Boundles“, które mogą zawierać pojedyncze sieci oraz całe magistrale. Projektowanie takich wiązek jest bardzo łatwą czynnością edycyjną przypominającą ręczny routing pojedynczych sygnałów. Wiązki mogą się rozgałęziać i łączyć.

Najważniejszą cechą wiązek jest ich szerokość, która jest wyliczana automatycznie na podstawie ilości i szerokości wszystkich sygnałów wchodzących w ich skład, poza tym brane są pod uwagę wartości izolacji między sygnałami wynikające ze wcześniej zdefiniowanych reguł projektowych. Reguły dotyczące high-speed, takie jak minimalna i maksymalna długość połączenia są również brane pod uwagę i odpowiednie informacje są wyświetlane w sytuacji kiedy wiązka będzie zawierała sygnały, które po późniejszym zaprojektowaniu nie będą spełniały reguł projektowych. Taka sytuacja występuje przykładowo w sytuacji kiedy wiązka jest dłuższa od zdefiniowanej maksymalnej długości dla sygnałów w niej umieszczonych.

Szerokość i dopuszczalna długość wiązki pokazuje na bieżąco w jaki sposób elementy powinny być ułożone. Ten etap projektowania jest nazywany: Floorplanning.




Należy zwrócić uwagę, że dzisiejsze projekty wymagają wprowadzenia wielu dodatkowych ograniczeń, czy reguł projektowych, które wynikają z różnych dyscyplin techniki, takich jak integralność sygnałów, EMC, symulacje termiczne a także integracja z konstrukcjami mechanicznymi. To są również powody dla których nowa technologia routingu będzie miała w niedalekiej przyszłości coraz większe zastosowanie.

Routowalność

Nowa metoda autoroutingu pozwala na bardzo wczesną diagnozę routowalności, czyli sprawdzenie, czy przy podanej ilości warstw i wymiarach obwodu drukowanego, routing jest w ogóle możliwy. Informacja taka na wystarczająco wczesnym etapie pozwala na bardzo dużą oszczędność czasu i kosztów wykonania projektu.